پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 10 2 2020 08 22 A Review on Fluoropolymers Coatings مروری بر پوشش‌های فلوئورو پلیمرها 1 10 81680 FA سعید همتی کارشناس ارشد، گروه رزین و افزدونی‌ها، پژوهشگاه رنگ فرهود نجفی دانشیار، گروه رزین و افزدونی‌ها، پژوهشگاه رنگ بهزاد شیرکوند هداوند دانشیار، گروه رزین و افزدونی‌ها، پژوهشگاه رنگ Journal Article 2020 02 17 In recent years, coatings with special propertiessuch as hydrophobic, oleophobic, resistance to chemical, corrosion and weathering have been developed in many countries and have received more attention. One of the materials used in the manufacture of these coatings is fluoropolymers. The use of fluoropolymers in coatings has many advantages due to the unique characteristics of these polymers such as, hydrophobicity, high thermal and chemical stability, low surface energy, low dielectric constant and resistance to weathering and corrosion. The main characteristics of fluoropolymers are due to their atomic structure of fluorine and carbon and their covalent bond (C-F). The main problems of fluoropolymers for using in coatings are their very poor solubility in organic solvents and very high temperatures process. Conventional fluoropolymers used in coatings include polytetrafluoroethylene (PTFE), fluorinated ethylene propylene copolymers (FEP), perfluoroalkoxy alkanes copolymers (PFA), ethylene tetrafluoroethylene copolymers (ETFE), polyvinylidene fluoride (PVDF), ethylene chlorotrifluoroethylene (ECTFE) and fluoroethylene vinyl ether (FEVE). In addition, polymer-based fluorinated olefins, especially fluoro acrylates, fluoro-silicon acrylates, fluoro-urethanes and perfluorinated polymers have special properties that have increased their application in coatings. در سال‌های اخیر پوشش‌های با خواص ویژه مانند آب‌گریزی، روغن‌گریزی، مقاومت به مواد شیمیایی، خوردگی و شرایط جوی در کشورهای زیادی توسعه یافته و بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. یکی از موادی که از آن در ساخت این پوشش‌ها استفاده می‌شود، فلوئورو پلیمرها می‌باشد. استفاده از فلوئورو پلیمرها در پوشش‌ها دارای مزایای زیادی می‌باشد و دلیل آن ویژگی‌های منحصر به فرد این پلیمرها از جمله، آب‌گریزی، پایداری گرمایی و شیمیایی بالا، انرژی سطحی پایین، ثابت دی‌الکتریک پایین و مقاومت در برابر هوازدگی و خوردگی می‌باشد. ویژگی‌های اصلی فلوئورو پلیمرها به دلیل ساختار اتمی فلوئور و کربن و پیوند کوالانسی (C-F) آن‌ها می‌باشد. مشکل اصلی استفاده از فلوئورو پلیمرها در پوشش، حلالیت بسیار ضعیف آنها در حلال‌های آلی و نیاز به دمای فرآیند بسیار بالای آن‌ها می‌باشد. فلوئورو پلیمرهای مرسوم که در پوشش‌ها استفاده می‌شود شامل پلی تترافلوئورو اتیلن(PTFE) ، کوپلیمرهای اتیلن پروپیلن فلوئوردارشده(FEP) ، کوپلیمرهای پرفلوئورو آلکوکسی (PFA)، کوپلیمرهای اتیلن تترافلوئورو اتیلن (ETFE)، پلی وینیلیدین فلوئوراید(PVDF) ، کوپلیمر اتیلن کلرو تری‌فلوئورو اتیلن(ECTFE) ، فلوئورو اتیلن وینیل اتر (FEVE) می‌باشد. به علاوه اینکه الفین‌های فلوئوردارشده پایه پلیمری، به ویژه فلوئور آکریلات‌ها، فلوئورو سیلیکون آکریلات‌ها، فلوئورو یورتان‌ها، پرفلوئورو پلیمرها خواص ویژه‌ای را به نمایش گذاشته‌اند که باعث افزایش کاربرد آنها در پوشش‌ها شده است. https://jscw.icrc.ac.ir/article_81680_4d71cdf8ec1cfa6464165eb2a0127937.pdf