پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 05 06 Explaining the Role of Color in the Design and Implementation of Events in Tourism Destinations تبیین نقش رنگ در طراحی و اجرای رویدادها در مقصدهای گردشگری 14 1 82074 10.30509/jscw.2025.167469.1220 FA سجاد فردوسی استادیار، گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 1417964743. سایه داودی ایلخچی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 1417964743. Journal Article 2025 02 12 The present study was conducted with the aim of explaining the role of color in the design and implementation of events in tourism destinations. Considering the purpose of the research and answering the research question of what the role of color is in the design and implementation of events, the dominant approach of the research is descriptive-analytical. The required data and information were collected through archival sources and by referring to relevant journals and books. The findings showed that color not only acts as a tool for separating and organizing spaces but also has a significant impact on navigation, social interactions, the creation of lasting experiences, and giving identity to events. Additionally, the connection between color and local culture and traditions can strengthen the authenticity of the event and increase participant interaction. In digital environments, choosing the right colors can affect user attraction and optimize blended experiences. Furthermore, color in event marquees can influence purchasing behavior and increase purchase intent by creating a sense of urgency or visual value. Using warm colors in public spaces to create a sense of intimacy and invitation, and using cooler colors in formal settings to increase focus and a sense of professionalism can help improve the overall event experience. Overall, the findings of this study suggest that strategic color selection across all dimensions of an event can create a cohesive and memorable experience for attendees and contribute to the overall success of the event. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش رنگ در طراحی و اجرای رویدادها در مقصدهای گردشگری نگاشته شد. با توجه به هدف تحقیق و پاسخ‌‌گویی به سوال تحقیق مبنی بر چیستی نقش رنگ در طراحی و اجرای رویدادها، رویکرد حاکم بر تحقیق توصیفی- تحلیلی است. داده‌ها و اطلاعات مورد نیاز از طریق منابع آرشیوی و با مراجعه به مجلات و کتب مرتبط گردآوری شده است. یافته‌ها نشان داد که رنگ نه‌تنها به‌عنوان ابزاری برای تفکیک و سازماندهی فضاها عمل می‌کند، بلکه بر مسیریابی، تعاملات اجتماعی، ایجاد تجربه‌های ماندگار و هویت‌بخشی به رویدادها تأثیر به‌سزایی دارد. همچنین، ارتباط رنگ با فرهنگ و سنت‌های محلی می‌تواند به تقویت اصالت رویداد و افزایش تعامل شرکت‌کنندگان منجر شود. در محیط‌های دیجیتال، انتخاب رنگ‌های مناسب می‌تواند بر جذب کاربران و بهینه‌سازی تجربه‌های ترکیبی تأثیر بگذارد. علاوه بر این، رنگ در بازارچه‌های رویداد می‌تواند رفتار خرید را تحت تأثیر قرار داده و از طریق ایجاد احساس فوریت یا ارزش‌گذاری دیداری، تمایل به خرید را افزایش دهد. بهره‌گیری از رنگ‌های گرم در فضاهای عمومی برای ایجاد حس صمیمیت و دعوت‌کنندگی و به‌کارگیری رنگ‌های سردتر در محیط‌های رسمی برای افزایش تمرکز و حس حرفه‌ای بودن، می‌تواند به بهبود تجربه کلی رویداد کمک کند. در مجموع، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که انتخاب راهبردی رنگ در تمامی ابعاد یک رویداد می‌تواند تجربه‌ای منسجم و به‌یادماندنی برای شرکت‌کنندگان ایجاد کرده و به موفقیت کلی رویداد کمک کند.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82074_574849aafa4ac650850f2788be28e276.pdf

پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 05 06 Dyeing Textile Fibers with Supercritical Carbon Dioxide: Fundamentals, Advances, and Future Perspectives رنگرزی الیاف نساجی با دی‌اکسید کربن فوق بحرانی: مبانی، پیشرفت‌ها و چشم‌انداز آینده 34 15 82132 10.30509/jscw.2025.167624.1253 FA امین الدین حاجی دانشیار، دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه یزد، یزد، ایران، صندوق‌پستی: 8915818411. Journal Article 2025 08 11 Textile dyeing presents significant environmental challenges because of the high consumption of water, energy, and chemical agents. Supercritical carbon dioxide (scCO₂) dyeing is an innovative, commercially viable, and environmentally friendly alternative technology. By completely eliminating water from the process, effluent generation is reduced to zero. This review examines the physicochemical fundamentals of this technology, including the role of scCO₂ in reducing the glass transition temperature (Tg) of fibers and facilitating dye diffusion into the fiber matrix. Furthermore, key process parameters, such as temperature, pressure, and concentration, are reviewed, and the application of this technology in dyeing various fibers, including polyester, nylon, acrylic, cellulosic, protein, and recycled fibers, is analyzed. Additionally, innovative strategies to enhance efficiency, including the application of reactive-disperse dyes, reverse micelles for applying ionic dyes, and dynamic process control, are discussed. Research indicates that this technology can produce textiles with quality and color fastness properties equivalent to or superior to those using aqueous methods, thus presenting a promising outlook for the clean production of textiles. رنگرزی منسوجات به‌دلیل مصرف بالای آب، انرژی و مواد شیمیایی، چالش‌های زیست‌محیطی قابل توجهی را به همراه دارد. در این میان، فناوری رنگرزی با دی‌اکسید کربن فوق بحرانی (scCO₂) به عنوان یک جایگزین نوآورانه، با قابلیت تجاری و دوست‌دار محیط‌زیست مطرح شده است که با حذف کامل آب، تولید پساب را به صفر می‌رساند. این مقاله مروری به بررسی مبانی فیزیکی شیمیایی این فناوری، از جمله نقش scCO₂ در کاهش دمای انتقال شیشه‌ای الیاف و تسهیل نفوذ رنگزا می‌پردازد. در ادامه، عوامل کلیدی فرایند مانند دما، فشار و غلظت بررسی شده و تحقیقات انجام شده در زمینه کاربرد این فناوری بر روی طیف وسیعی از الیاف شامل پلی‌استر، نایلون، اکریلیک، سلولزی، پروتئینی و بازیافتی تحلیل می‌شود. همچنین، راهکارهای نوین مانند استفاده از رنگزاهای راکتیو-دیسپرس، میسل معکوس برای رنگزاهای یونی و راهبردهای کنترل دینامیک فرایند برای افزایش بازده مورد بحث قرار گرفته‌اند. تحقیقات نشان می‌دهد این فناوری قادر به تولید منسوجاتی با کیفیت و ثبات رنگی برابر یا حتی برتر از روش‌های آبی است و چشم‌انداز روشنی را برای تولید پاک در صنعت نساجی ترسیم می‌کند.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82132_a22300b89bd31a9844a6370dc57a4860.pdf

پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 04 21 Evaluation of the Performance of a Rotary Photoreactor Equipped with Linear LED Light Sources in the Removal of Organic Dye Pollutants: Intermediate Products Analysis and Optimization of Operational Parameters بررسی کارایی راکتور نوری چرخان با منابع نوری خطی LED در حذف آلاینده‌های آلی رنگزا با فعال‌سازی پرسولفات پایش محصولات حدواسط و بهینه‌سازی عوامل عملیاتی 46 35 82133 10.30509/jscw.2025.167616.1252 FA سیده نرگس سعیدی دانشجوی دکتری، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران، کدپستی: 4537138791 . محمدحسین رسولی فرد استاد، گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران، کدپستی: 5166614769 میر سعید سیددراجی دانشیار، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران، کدپستی: 4537138791 رحمت‌الله پورعطا استادیار، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران، کدپستی: 4537138791 نگار صحتی دکتری، مرکز تحقیقات سلامت و محیطزیست (HERC) ، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران، کدپستی: 5166614711 . Journal Article 2025 07 30 In this study, a custom-designed rotary photoreactor equipped with LED light and activated persulfate was employed to remove the persistent dye Basic Red 46 from aqueous solutions. Key operational parameters including initial dye concentration, persulfate dosage, cylinder rotation speed, and light source position were investigated. The results demonstrated that lower dye concentrations, increased persulfate dosage up to 50 mM, a moderate rotation speed (6 rpm), and positioning the LED on the left side of the reactor significantly enhanced removal efficiency. Kinetic analysis confirmed that the degradation process followed a pseudo-first-order model. TOC analysis showed a considerable reduction in organic content, indicating effective breakdown of the dye structure. Furthermore, GC-MS analysis identified intermediate compounds with simpler structures confirming the mineralization of the dye. These findings clearly demonstrate the high efficiency of the LED/persulfate system in degrading resistant dye pollutants and highlight its potential for sustainable industrial wastewater treatment. در این مطالعه، از یک فتوراکتور چرخان طراحی‌شده مجهز به نور LED و فعال‌سازی پرسولفات برای حذف رنگزای Basic Red 46 از محلول‌های آبی استفاده شد. پارامترهای کلیدی عملیاتی شامل غلظت اولیه رنگ، مقدار پرسولفات، سرعت چرخش استوانه و محل قرارگیری منبع نور بررسی شدند. نتایج نشان دادند که کاهش غلظت رنگ، افزایش غلظت پرسولفات تا ۵۰ میلی‌مولار، سرعت چرخش متوسط (۶ rpm)، و قرار دادن منبع نور در سمت چپ راکتور منجر به بهینه‌سازی عملکرد حذف شدند. تحلیل سینتیکی تطابق داده‌ها با مدل شبه مرتبه اول را تأیید کرد. آزمون TOC نیز کاهش چشمگیر بار آلی محلول را نشان داد که گواهی بر تخریب مؤثر ساختار رنگزا بود. همچنین، آنالیز GC-MS شناسایی ترکیبات حدواسط با ساختارهای ساده‌تر را نشان داد که روند معدنی‌سازی رنگ را تأیید می‌کند. نتایج به‌روشنی کارایی بالای سیستم LED/پرسولفات در حذف مؤثر آلاینده‌های رنگی مقاوم و پتانسیل آن را در تصفیه پایدار پساب‌های صنعتی اثبات می‌کنند.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82133_701ec14905c70b186545e4d79034eac1.pdf

پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 04 21 Performance of mesoporous magnesium oxide derived from various processes in treatment of wastewater contaminated with reactive dyes عملکرد اکسید منیزیم مزو متخلخل حاصل از فرآیندهای مختلف در تصفیه پساب های آلوده به مواد رنگزای راکتیو 66 47 82134 10.30509/jscw.2025.167625.1255 FA امین سالم دانشیار، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی تبریز، تبریز، ایران، صندوق‌پستی: ۱996 - 5۱335 . شیوا سالم استاد، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران، صندوق‌پستی: 4۱9 - 57۱55 . Journal Article 2025 08 12 The widespread contamination of water resources by reactive dyes has emerged as a critical environmental concern, primarily due to the persistent toxicity, bioaccumulation in ecosystems, and adverse impacts on human health. The effluents discharged from textile industries are frequently contaminated with reactive dyes, owing to the extensive employment of these commercial materials in dyeing processes. Consequently, there is a critical need to remove reactive dyes from industrial wastewater before the discharge into the environment. Mesoporous magnesium oxide (MgO) nanoparticles exhibit a high affinity for reactive dyes in aqueous solutions, primarily due to electrostatic attraction facilitated by the positively charged surface. The current investigation aims to provide a comprehensive overview of practical methods for fabrication of mesoporous MgO. The most prominent production techniques include hydrothermal, sol-gel, precipitation, autoignition, and green synthesis using biological substrates. The study highlights in-situ, eco-friendly, and rapid production of mesoporous MgO nanoparticles by considering the adsorption capacity, operational parameters, and kinetics for the effective treatment of reactive dye-contaminated wastewater. آلودگی گسترده منابع آب توسط مواد رنگزای راکتیو به یک نگرانی جهانی تبدیل شده است که عمدتاً به دلیل ایجاد سمیت پایدار، تجمع در اکوسیستم‌ و اثرات نامطلوب بر سلامت انسان و محیط زیست است. باید توجه شود که پساب های تخلیه‌شده از صنایع نساجی اغلب به مواد رنگزای راکتیو آلوده هستند، که ناشی از استفاده گسترده از این مواد تجاری در فرآیندهای رنگرزی است. در نتیجه، حذف ترکیبات مذکور از پساب های صنعتی قبل از تخلیه و یا استفاده مجدد، ضروری است. نانوذرات اکسید منیزیم مزومتخلخل (MgO) تمایل بالایی به جذب مواد رنگزا راکتیو در محلول‌های آبی از خود نشان می‌دهند که عمدتاً به دلیل جاذبه الکترواستاتیک ناشی از بار مثبت سطح نانوذرات است. هدف تحقیق حاضر، ارائه یک دیدگاه جامع از فرآیند‌های عملی تولید اکسید منیزیم مزومتخلخل است. برجسته‌ترین فرآیندهای تولید شامل روش‌های هیدروترمال، سل-ژل، هم رسوبی، خود احتراقی و سنتز سبز با استفاده از مواد بیولوژیکی است. با این حال، بسیاری از این روش‌ها با محدودیت‌هایی از نظر قابلیت اجرا در مقیاس صنعتی و اقتصادی مواجه هستند. برای رفع این چالش‌ها، پیشرفت‌های اخیر بر توسعه راهبردهای ساده، سازگار با محیط زیست و مقرون‌به‌صرفه برای تولید اکسید منیزیم مزومتخلخل متمرکز شده‌اند. این تحقیق تولید سریع، درجا و سازگار با محیط زیست نانوذرات اکسید منیزیم مزومتخلخل را با در نظر گرفتن ظرفیت جذب، پارامترهای عملیاتی و سرعت، برای تصفیه مؤثر پساب های آلوده به مواد رنگزای راکتیو را مورد توجه قرار داده است.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82134_79b06002451a967b4dcec24a91fa2bd1.pdf

پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 04 21 Evaluation of Natural Date Pit and Olive Pomace Adsorbents for Simultaneous Removal of Industrial Dyes and Heavy Metals from Carpet Dyeing Wastewater: Kinetic and Equilibrium Studies ارزیابی عملکرد جاذب‌های طبیعی هسته خرما و تفاله زیتون در حذف ترکیبی رنگزاهای صنعتی و فلزات سنگین از پساب رنگرزی فرش: مطالعات سینتیکی و تعادلی 95 67 82123 10.30509/jscw.2025.167603.1247 FA سعیده رفیعی استادیار، گروه فرش، دانشکده هنرهای صناعی، دانشگاه هنر شیراز، شیراز، ایران ،صندوق پستی: 7146696989 Journal Article 2025 07 15 This study explores the use of natural, low-cost adsorbents—date pit and olive pomace—for the simultaneous removal of industrial dyes (cationic, reactive, direct) and heavy metals (Cr(III), Cu(II), Al(III)) from carpet dyeing wastewater. The adsorbents were processed and characterized (BET, FTIR, SEM), revealing that olive pomace, with a higher surface area (623 m²/g) and more abundant functional-groups, had superior performance compared to date pit (457 m²/g). Experiments under optimal conditions (pH 5.5, 4 g/L, 90 min, 25°C) showed the kinetic data fit a pseudo-second-order model (R² > 0.99) and the adsorption isotherms fit the Langmuir model (R² > 0.98). The maximum adsorption capacity reached 156.7 mg/g for cationic dye and 56.2 mg/g for Cu(II) with olive pomace. Thermodynamic parameters indicated a spontaneous, endothermic process. The method removed over 85% of metals and over 90% of dyes, with up to 70% cost reduction versus conventional treatments. These results demonstrate the strong industrial potential of these bioadsorbents, especially in areas like Fars province. آلودگی منابع آبی توسط پساب‌های صنعت رنگرزی فرش حاوی رنگزاهای پایدار و فلزات سنگین، چالش زیست‌محیطی جدی محسوب می‌شود. این پژوهش کارایی دو بیوجاذب بومی استان فارس، هسته خرما (Phoenix dactylifera) و تفاله زیتون (Olea europaea)، را برای حذف همزمان رنگزاهای صنعتی (کاتیونیک، راکتیو و مستقیم) و فلزات سنگین (Cr(III)، Cu(II) و Al(III)) از پساب واقعی رنگرزی فرش بررسی کرد. جاذب‌ها پس از فرآوری استاندارد (100°C، ذرات 100-200 μm) با تکنیک‌های BET، FTIR و SEM-EDX مشخصه‌یابی شدند. نتایج نشان داد تفاله زیتون با مساحت سطح ویژه 623 m²/g و تراکم بالاتر گروه‌های عاملی اکسیژن‌دار، عملکرد برتری نسبت به هسته خرما (457 m²/g) دارد. مطالعات بهینه‌سازی با روش یک عامل در هر زمان، شرایط بهینه pH=5.5، دوز جاذب 4 g/L، زمان تماس 90 دقیقه و دمای 25°C را تعیین کرد. در این شرایط، بازده حذف توسط تفاله زیتون برای رنگزاهای کاتیونیک، راکتیو و مستقیم به‌ترتیب 2/95%، 4/88% 4/83% و برای فلزات کروم، مس و آلومینیوم به‌ترتیب 89%، 88% و 80% حاصل شد. آنالیز سینتیکی نشان داد داده‌ها از مدل شبه مرتبه دوم (R²>0.99) پیروی کرده و مکانیسم جذب عمدتاً شیمیایی است. مطالعات ایزوترمی برازش مطلوب با مدل لانگمویر (R²>0.98) را نشان داد که بیانگر تشکیل لایه تک‌مولکولی بر سطح همگن است. حداکثر ظرفیت جذب (qm) برای رنگزای کاتیونیک 156.7 mg/g و برای Cu(II) 56.2 mg/g به‌دست آمد. آنالیزهای ترمودینامیکی (ΔG°=-18.6 kJ/mol، ΔH°=+24.3 kJ/mol، ΔS°=+144.2 J/mol.K) خودبخودی و ماهیت گرماگیر فرآیند را تأیید کرد. مطالعات قابلیت تجدید نشان داد جاذب‌ها پس از 5 چرخه استفاده، بیش از 85% کارایی اولیه را حفظ می‌کنند. این راهکار مبتنی بر اقتصاد چرخشی با کاهش 60-70% هزینه نسبت به روش‌های متعارف، پتانسیل بالایی برای کاربرد در مقیاس صنعتی، به‌ویژه در مناطق تولیدکننده فرش دستباف دارد و همزمان دو چالش زیست‌محیطی منطقه‌ای (مدیریت پسماند کشاورزی و تصفیه پساب صنعتی) را مورد خطاب قرار می‌گیرد.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82123_94f9eac9ae90d89c898eb7f5a799ba33.pdf

پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران مطالعات در دنیای رنگ 2251-7278 16 1 2026 04 21 A Review on the Enhancement of Functional Properties of Nanostructured Coatings on Aluminum Alloys via Plasma Electrolytic Oxidation (PEO) Using Oxide Pigment Nanoparticles مروری بر بهبود ویژگی‌های عملکردی پوشرنگ‌های نانوساختار بر پایه فرایند اکسایش الکترولیتی پلاسما بر آلیاژهای آلومینیم با استفاده از نانوذرات رنگدانه‌های اکسیدی 135 97 82143 10.30509/jscw.2025.167602.1248 FA شادی گلستانی بخش دانشجوی کارشناسی ارشد، آزمایشگاه جنبه‌های مکانیکی خوردگی، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 4563-11155. مهرناز قراگوزلو دانشیار، گروه پژوهشی نانوفناوری رنگ، پژوهشگاه رنگ، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 654-16765. سعیدرضا اله کرم استاد، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 4563-11155. Journal Article 2025 07 20 The aim of this review article is to examine the application of oxide nanoparticle pigments in plasma electrolytic oxidation (PEO) coatings for improving corrosion resistance in metallic alloys, especially aluminum and its alloys. This article investigates the effects of various oxide nanoparticle pigments, including V₂O₅, TiO₂, ZnO, Fe₂O₃, and MoS₂, which have been introduced as additives in PEO electrolytes. The results of conducted studies show that the addition of these nanoparticle pigments to PEO electrolytes leads to a reduction in coating porosity, an increase in hardness, and an improvement in both corrosion and wear resistance. Specifically, oxide nanoparticle pigments such as V₂O₅ and TiO₂ significantly enhance corrosion resistance and electrochemical stability by promoting the formation of resistant phases like α-Al₂O₃ in the coatings. Additionally, ZnO and Fe₂O₃, by reducing porosity and increasing coating density, show positive effects on wear resistance and corrosion resistance in corrosive environments. This article also discusses the challenges and limitations of using oxide nanoparticle pigments in the PEO process هدف از این مقاله مروری، بررسی کاربرد نانوذرات رنگدانه‌ اکسیدی در پوشش‌های اکسایش الکترولیتی پلاسما (PEO) برای بهبود مقاومت به خوردگی در آلیاژهای فلزی، به‌ویژه آلومینیم و آلیاژهای آن است. در این مقاله، تأثیر نانوذرات رنگدانه مختلف از جمله V₂O₅، TiO₂، ZnO، Fe₂O₃ و MoS₂ که به عنوان افزودنی به الکترولیت‌های PEO معرفی شده‌اند، بررسی می‌شود. نتایج پژوهش‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که افزودن این نانوذرات رنگدانه‌ به الکترولیت‌های PEO موجب کاهش تخلخل پوشش‌ها، افزایش سختی و بهبود مقاومت به خوردگی و مقاومت به سایش می‌شود. به‌طور خاص، نانوذرات رنگدانه‌ مانند V₂O₅ و TiO₂ با افزایش فازهای مقاوم مانندα-Al₂O₃ در پوشش‌ها، مقاومت به خوردگی و پایداری الکتروشیمیایی را به‌طور چشم‌گیری بهبود می‌دهند. علاوه بر این، ZnO و Fe₂O₃ با کاهش تخلخل و افزایش فشردگی پوشش، تأثیرات مثبتی در مقاومت به سایش و مقاومت به خوردگی در محیط‌های خورنده نشان می‌دهند. این مقاله همچنین به بررسی چالش‌ها و محدودیت‌ها در استفاده از نانوذرات رنگدانه‌ اکسیدی در فرایند PEO می‌پردازد.

https://jscw.icrc.ac.ir/article_82143_f69e5efd04248af9d0cc53bc26be6b28.pdf